System reklamy Test



Nie zapomnij odwiedzić strony naszych partnerów - ich lubimy, ich polecamy!

SŁUCHAJ
ZALOGUJ SIĘ
ZAMKNIJ
Radio Paranormalium - zjawiska paranormalne - strona glowna
Logowanie przy użyciu kont z Facebooka itd. dostępne jest z poziomu forum
Teoria Chaosu

Teoria Chaosu

Odcinek: 21 października 2016
Wojny w 4D, czyli super-żołnierze, diamentowe pająki i czarna maź

Streszczenie odcinka

Audycja rozpoczyna się przeglądem wydarzeń przedstawianych jako istotne dla tematów spiskowych i niewyjaśnionych. Omawiane są ujawnione wiadomości Edgara Mitchella, szóstego człowieka, który według oficjalnej historii stąpał po Księżycu. W korespondencji do Johna Podesty Mitchell pisał o UFO, kosmitach, „darmowej energii” i wojnach gwiezdnych. Prowadzący podkreśla, że autentyczność maili nie przesądza o prawdziwości zawartych w nich twierdzeń, ale zwraca uwagę na znaczenie faktu, że informacje o zainteresowaniu Mitchella UFO dotarły do szerokiej opinii publicznej. Kolejna wiadomość dotyczy Harolda Martina, byłego pracownika NSA określanego jako „Snowden 2.0”. Miał on przez około dwadzieścia lat gromadzić i wynieść z pracy około 50 terabajtów materiałów oznaczonych jako tajne i ściśle tajne. Po aresztowaniu Martina dokumenty zostały przejęte przez NSA, dlatego nie wiadomo, czy jakiekolwiek informacje przedostały się na zewnątrz. Prowadzący zaznacza, że sprawa może okazać się zarówno poważnym wyciekiem, jak i medialną przesadą. Wśród pozostałych newsów omawiana jest informacja o monitorowaniu przez Yahoo korespondencji użytkowników na zlecenie NSA i FBI. Prowadzący interpretuje tę praktykę jako dowód powszechnej inwigilacji i odejścia współczesnych demokracji od ochrony prywatności. Dyskutuje także o śmierci Jabra al-Bakra, Syryjczyka podejrzewanego o przygotowywanie zamachu w Berlinie, który po zatrzymaniu powiesił się w lipskim więzieniu. W audycji pojawia się sugestia, że mógł być kozłem ofiarnym albo ofiarą działań określanych jako „seryjny samobójca”, choć nie przedstawiono dowodów potwierdzających taką hipotezę. Następnie mowa jest o wyborze Arturo Sosy Abascala na generała Towarzystwa Jezusowego, nazywanego w audycji „czarnym papieżem”. Pojawia się także sprawa Juliana Assange’a, którego śmierć była wówczas przedmiotem internetowych pogłosek. Rozmówcy potwierdzają, że Assange żył, lecz miał problemy z dostępem do internetu w ambasadzie Ekwadoru. Łączą to z publikowaniem przez WikiLeaks materiałów niekorzystnych dla Hillary Clinton. Wątek ten prowadzi do rozmowy o dużym ataku na infrastrukturę internetową firmy Level 3 Communications. Według rozmówcy występującego jako Potrzeba atak miał uderzyć w kluczowe węzły sieci, powodując czasową niedostępność takich usług jak Spotify, Netflix i Amazon. Rozmówca twierdzi, że wydarzenie było oddolnym pokazem siły hakerów lub haktywistów, którzy mieli przerwać atak kilka minut po komunikacie WikiLeaks potwierdzającym, że Assange żyje. Uczestnicy oceniają to jako dowód, że stosunkowo niewielka grupa może zakłócić działanie znacznej części światowego internetu, choć w audycji przedstawiane są przede wszystkim relacje i interpretacje, a nie zweryfikowane ustalenia techniczne. Omówiona zostaje także technologia laserowego wyświetlania obiektów w powietrzu. Prowadzący przywołuje domowe urządzenie Holovect i zestawia współczesne rozwiązania z teorią projektu Blue Beam. Zgodnie z tą teorią zaawansowane hologramy mogłyby zostać wykorzystane do upozorowania inwazji obcych, ataków na miasta lub innych wydarzeń wywołujących masowy strach. Holograficzna wojna miałaby zastąpić tradycyjny konflikt i pozwolić władzom na kontrolowanie społeczeństw poprzez inscenizowanie zagrożenia. Prowadzący przedstawia te twierdzenia jako element krążących teorii spiskowych, nie jako potwierdzony program. Właściwy temat audycji dotyczy „wojen w 4D”, superżołnierzy, diamentowych pająków i czarnej mazi. Wprowadzeniem do rozważań jest popularnonaukowe wyjaśnienie czwartego wymiaru. Prowadzący posługuje się analogią istoty dwuwymiarowej, która obserwuje przechodzącą przez jej świat kulę lub sześcian. Widziałaby jedynie zmieniające się przekroje tych obiektów. Podobnie człowiek, niezdolny do bezpośredniego postrzegania czwartego wymiaru, mógłby zauważać jego trójwymiarowe przekroje lub projekcje. Przywołane zostają pojęcia hipersześcianu, czterowymiarowej kuli i siatki takich figur, a także książka „Hiperprzestrzeń” Michio Kaku. W dalszej części czwarty wymiar zostaje połączony z ufologicznymi i ezoterycznymi przekazami o reptilianach lub istotach Draco. Według omawianych hipotez są to inteligentne, gadoidalne byty, które mogą pochodzić z innej planety albo z równoległego wymiaru. Ich niewidzialność miałaby wynikać z „przesunięcia w fazie”, podobnego do ustawienia odbiornika radiowego na innej częstotliwości. W takim ujęciu istoty te mogą znajdować się obok ludzi, lecz pozostawać poza zasięgiem ludzkich zmysłów i urządzeń. Dostęp do czwartego wymiaru miałby być możliwy nie tylko dzięki hipotetycznej technologii, ale również poprzez świadomy sen i OBE. Piąty wymiar zostaje przedstawiony jako wyższy, bardziej duchowy poziom istnienia, zamieszkany przez byty porównywane do aniołów, demonów i Boga. Rozmówcy zastanawiają się, czy ludzkość może tworzyć superżołnierzy poprzez modyfikacje genetyczne, nanoroboty, implanty i połączenie biologii z zaawansowaną technologią. W audycji pojawia się hipoteza, że inżynieria genetyczna mogłaby zwiększać siłę, przyspieszać regenerację i odporność organizmu, a nanomaszyny mogłyby wspomagać leczenie lub funkcjonowanie człowieka w ekstremalnych warunkach. Prowadzący uważa jednak, że ludzkość nie dysponuje jeszcze takimi możliwościami, chyba że część technologii pozyskano z hipotetycznych rozbitych pojazdów pozaziemskich. Jako przykład „mieszania” technologii ludzkiej i obcej przywołany zostaje serial „Gwiezdne wrota”. Pada też porównanie do historii tranzystora: nawet znalezienie gotowego urządzenia nie oznaczałoby automatycznej zdolności odtworzenia materiałów i procesu jego produkcji. W rozmowie pobocznej przedstawione są potencjalne zastosowania nowych technologii energetycznych. Mowa jest o małych, modułowych reaktorach jądrowych wykorzystujących uran lub tor znacznie efektywniej niż tradycyjne elektrownie. Według rozmówcy takie urządzenia mogłyby zużywać większość energii zawartej w paliwie, ograniczać problem długotrwałego przechowywania odpadów i występować w formie od małych reaktorów po modułowe elektrownie. Rozmówcy łączą inwestycje w tę technologię z dążeniem Stanów Zjednoczonych do niezależności energetycznej i utrzymania taniej energii, do której społeczeństwo amerykańskie jest przyzwyczajone. Wspomniany zostaje również eksperyment NASA dotyczący napędu warp, który jeden z rozmówców interpretuje jako laboratoryjne potwierdzenie działania tej koncepcji, podczas gdy prowadzący zachowuje wobec takich informacji nieufność. Dużo miejsca zajmuje spór o autonomiczne samochody Tesli. Zwolennik technologii wskazuje, że systemy autonomiczne mogą szybciej reagować niż człowiek i znacząco ograniczyć liczbę wypadków. Przeciwnicy zwracają uwagę na możliwość przejęcia pojazdu przez hakera, błędne reakcje w nietypowych sytuacjach oraz trudne decyzje, jakie samochód musiałby podejmować, gdy nie da się jednocześnie uratować kierowcy, pieszego i zwierzęcia. Dyskusja dotyczy także śmiertelnego wypadku Tesli, przy czym pada wyjaśnienie, że samochód korzystał wówczas z systemu wspomagania jazdy, a nie z pełnej autonomii. Rozważane są konsekwencje prawne i społeczne: możliwość zdalnego blokowania pojazdu przez producenta, ograniczenie własności samochodu do modelu abonamentowego oraz sytuacje, w których autonomiczny pojazd mógłby sam przewieźć nietrzeźwego pasażera do szpitala. W tym samym bloku omawiane są panele słoneczne, magazyny energii Tesla Battery Pack oraz plany firmy SpaceX dotyczące kolonizacji Marsa. Zwolennik projektu wspomina o wysyłaniu ładunków przygotowujących bazę, a następnie ludzi. Prowadzący sceptycznie ocenia te zapowiedzi, argumentując, że skoro współczesna technika nie pozwala na regularne loty załogowe na Księżyc, tym bardziej przedwczesne jest mówienie o wyprawach na Marsa. Rozmówcy spierają się o znaczenie odzyskiwania pierwszego stopnia rakiety oraz o realność podróży trwającej od sześciu do dziewięciu miesięcy. Centralnym przykładem superżołnierza staje się Max Spiers, Brytyjczyk, który w lipcu 2016 roku zmarł w Warszawie w wieku 39 lat. Prowadzący zaznacza, że Spiers przedstawiał się jako uczestnik tajnych programów wojskowych, a media określały go jako ufologa i teoretyka spiskowego. Jednocześnie podkreśla, że nie ma dowodów potwierdzających jego nadzwyczajne doświadczenia. Spiers miał twierdzić, że był poddawany eksperymentom od dzieciństwa, w tym programom związanym z MK-Ultra, rozszczepianiem osobowości, kontrolą umysłu i szkoleniem ludzi do działań w innych wymiarach. Okoliczności śmierci Spiersa stają się przedmiotem rozbudowanych spekulacji. Według relacji przywoływanych w audycji miał on przed śmiercią źle się czuć, wymiotować lub krwawić ciemną substancją, a mimo to nie został zabrany do szpitala. Nie przeprowadzono sekcji zwłok, a przyczynę śmierci określono jako naturalną. Spiers miał wysłać matce wiadomość: „If anything happens to me, investigate”. Prowadzący uważa, że brak autopsji był poważnym zaniedbaniem i podkreśla, że bez badań nie można rozstrzygnąć, czy doszło do choroby, zatrucia, przestępstwa czy innego zdarzenia. Rozmówcy rozważają udział służb brytyjskich, amerykańskich lub innych struktur, ale przyznają, że brakuje konkretnych dowodów. Odrzucają także luźno rzuconą sugestię, że śmierć była operacją fałszywej flagi. W audycji analizowane są wypowiedzi Spiersa o programie Talent, doktorze Josefie Mengele i technologii długowieczności. Spiers miał twierdzić, że Mengele nadzorował eksperymenty na przyszłych superżołnierzach i dzięki metodom odmładzania mógł przeżyć do współczesności. Prowadzący przytacza historyczne informacje o ucieczce Mengelego po II wojnie światowej, ale zauważa liczne nieścisłości w relacjach Spiersa. Jeden z rozmówców określa te twierdzenia jako mitomanię i możliwy efekt psychiczny nieudanych eksperymentów, natomiast prowadzący pozostawia możliwość, że za częścią opowieści mogły kryć się rzeczywiste, choć nieznane programy wojskowe. Wszyscy przyznają jednak, że same relacje nie wystarczają do potwierdzenia tak daleko idących tez. Kolejnym elementem legendy są „jump roomy”, czyli rzekome urządzenia lub portale umożliwiające przeniesienie się na Marsa w kilkadziesiąt sekund. Spiers miał opowiadać, że widział odliczanie do takiej podróży i lądowanie na Marsie. Prowadzący podkreśla, że oznaczałoby to przekroczenie ograniczeń znanej fizyki, a jedynym źródłem tej historii pozostają relacje świadków. W podobny sposób omawiana jest opowieść o Duncanie O’Finioanie, który miał być szkolony jako superżołnierz i posiadać nadzwyczajne umiejętności walki, odporność oraz zdolności psychiczne. Miał również opowiadać, że jako dziecko został wykorzystany w Wietnamie jako część grupy dzieci tworzących „baterię energetyczną”, która za pomocą koncentracji umysłu zniszczyła oddział przeciwnika. Rozmówcy uznają tę historię za skrajnie niewiarygodną, ponieważ nie wskazano miejsca, jednostki, świadków ani żadnego niezależnego potwierdzenia. Wspomniane zostają także relacje o ukraińskich żołnierzach walczących w rejonie lotniska w Doniecku, których nazywano „cyborgami”. Jeden z rozmówców znał Ukraińca twierdzącego, że jego brat po pobycie w tajnej jednostce wrócił całkowicie odmieniony, agresywny i zamknięty w sobie. Prowadzący interpretuje to jako możliwy skutek szkolenia lub programu superżołnierzy, podczas gdy rozmówcy wskazują na bardziej przyziemne wyjaśnienie, takie jak zespół stresu pourazowego, przemoc w wojsku albo doświadczenia wojenne. Przywołane są też relacje o żołnierzach, którzy mieli przeżyć postrzał z karabinu w głowę. Uczestnicy przyznają, że może chodzić o wyjątkowe przypadki balistyczne, lecz brak pełnej dokumentacji nie pozwala traktować ich jako dowodu na nadludzkie zdolności. W dalszej części omawiane są osoby twierdzące, że były poddawane kontroli umysłu i eksperymentom w tajnych bazach. Sarah Adams, znana również jako Rachel, miała opowiadać o podziemnych instalacjach w Dulce, porwanych dzieciach, eksperymentach genetycznych oraz reptiliańskiej naturze królowej Elżbiety II. Pojawia się również Solaris Blue Raven, która uważała się za superżołnierkę i ofiarę mind control, a swoje doświadczenia łączyła z Neilem Peartem, perkusistą zespołu Rush. Prowadzący zauważa, że niektóre z tych osób brzmią inteligentnie i przekonująco, ale ich relacje zawierają tak niezwykłe elementy, że nie można przyjmować ich bez weryfikacji. Podkreśla, że wiara rozmówcy we własne wspomnienia nie jest dowodem ich prawdziwości. Najbardziej fantastycznym wątkiem są diamentowe pająki. Według relacji Sarah Adams i Jamesa Casbolta mają to być wielometrowe, przypominające pająki istoty zamieszkujące okolice biegunów, być może w pobliżu wejść do podziemnej krainy Agharta. Stworzenia te miałyby być niezwykle odporne na konwencjonalną broń, a z ludźmi miałyby toczyć się regularne walki. Prowadzący spekuluje, że ich „diamentowa” struktura mogłaby mieć związek z nanomateriałami, grafenem lub nanorurkami, ale jednocześnie przyznaje, że nie istnieją wiarygodne zdjęcia, próbki ani inne dowody ich istnienia. Diamentowe pająki zostają określone jako współczesny odpowiednik smoków z dawnych legend. Ostatni obszerny wątek dotyczy czarnej mazi, określanej po angielsku jako black goo. Ma ona według opowieści superżołnierzy pochodzić z meteorytu, być skupiskiem wysoko magnetycznych ciekłych kryształów i pozostawać związana z istotami z czwartego wymiaru. Prowadzący porównuje ją do ferrofluidu, czyli cieczy reagującej na zewnętrzne pole magnetyczne, ale zaznacza, że nauka nie zna substancji odpowiadającej opisom black goo. W spiskowych relacjach czarna maź ma znajdować się w ciałach superżołnierzy, zwiększać ich siłę, odporność i zdolności umysłowe, ograniczać potrzebę jedzenia oraz stopniowo zmieniać organizm w strukturę ciekłokrystaliczną. Jej obecność ma być również łączona z czarnymi geometrycznymi obiektami, w tym sześcianem w Mekce. Black goo zostaje zestawiona z naukową koncepcją „szarej mazi” Erika Drexlera. W książce „Motory tworzenia” Drexler opisał hipotetyczną katastrofę, w której samoreplikujące się nanoroboty przekształcają całą materię biologiczną i nieożywioną w kolejne nanomaszyny. Prowadzący odróżnia tę teoretyczną wizję od czarnej mazi, która funkcjonuje przede wszystkim w relacjach o kontroli umysłu, tajnych bazach i superżołnierzach. Podkreśla, że nie ma dowodów ani na nanoroboty w organizmach ludzi, ani na istnienie black goo. Podsumowując, audycja przedstawia szeroki zbiór teorii o tajnych programach wojskowych, manipulowaniu ludzką świadomością, pozaziemskich technologiach, istotach wielowymiarowych i biologicznie ulepszonych żołnierzach. Prowadzący wielokrotnie zaznacza, że część opowieści może być zmyśleniem, dezinformacją lub przejawem mitomanii, choć jednocześnie dopuszcza możliwość, że za niektórymi relacjami kryją się rzeczywiste eksperymenty wojskowe. Za najważniejszą nierozstrzygniętą sprawę uznaje śmierć Maxa Spiersa i brak pełnego wyjaśnienia jej okoliczności. W przedstawionej hierarchii rzeczywistości ludzie mają funkcjonować w trzecim wymiarze, reptilianie w czwartym, a jeszcze wyższe byty w piątym; twierdzenie to pozostaje jednak elementem omawianej mitologii, a nie ustaleniem opartym na dowodach.
(rozwiń streszczenie)

Streszczenie zostało przygotowane przez AI w oparciu o transkrypcję odcinka. Pamiętaj, że nawet najlepsze streszczenie nie powie wszystkiego o całej audycji, szczególnie gdy jest ona długa - zachęcamy do wysłuchania całości!

Jeśli w streszczeniu bądź transkrypcji dostrzegłeś jakieś literówki bądź inne rażące błędy, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym.

Kopiowanie i umieszczanie naszych treści na łamach innych serwisów jest dozwolone na zasadach opisanych w licencji.
▼ Wyświetl transkrypcję ▼
Powiadomienia Web Push o nowościach w Radiu Paranormalium
Nie przegap żadnych nowości! Już dziś zapisz się na nasz newsletter emailowy lub włącz powiadomienia w przeglądarce, aby być na bieżąco z najnowszymi artykułami i audycjami.


Dodaj komentarz
Twój nick:
E-mail:


Powiadamiaj o odpowiedziach na mój komentarz. Do wysyłania powiadomień potrzebny jest poprawny adres e-mail (nie będzie publicznie wyświetlany).