Z Kart Historii 

26 września 1997 roku Jaime Maussan otrzymał bardzo wyjątkową przesyłkę. Ktoś wysłał mu taśmę wideo, która jako taka niczym się nie wyróżniała. Gdy jednak odtworzył nagranie, zaparło mu dech w piersiach. Wysłane przez anonimowego nadawcę nagranie nie pokazywało nic więcej niż punkty światła i niebo - za wyjątkiem wielkiego, metalicznego, złożonego, obracającego się dysku, który przemieszczał się w biały dzień nad stolicą Meksyku, z datą 6 sierpnia 1997, i który zniknął za wysokimi budynkami, by zaraz pojawić się ponownie, co jasno wskazuje, że jest to duży obiekt. Do nagrania była dołączona jedynie notatka mówiąca: Wiemy, co się dzieje ze świadkami, jeśli pokazują publicznie coś takiego...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

11 maja 1950 roku farmer z McMinnville w amerykańskim stanie Oregon, Paul A. Trent, wykonał dwa zdjęcia, które zostały okrzyknięte najgłośniejszymi fotografiami UFO w historii. Pośród wielu podobnych przypadków, te dwa zdjęcia wytrzymały próbę czasu - dzięki pokoleniom badaczy. Można powiedzieć, że ta sprawa stanowi wrzący punkt w gorącej debacie dotyczącej tego, co należy kwalifikować jako dowód fizyczny - przynajmniej jeśli chodzi o obiekty UFO.

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Niniejsza relacja została nadesłana do bazy relacji serwisu UFOevidence.org w marcu 2006 roku. Zgodnie z klasyfikacją Hyneka, została ona zaklasyfikowana jako bliskie spotkanie I stopnia. Świadek obserwacji, obecnie 55-letni, miał wówczas 8 lat. Jak się okazało po latach, obiekt obserwował również jego starszy brat. Wszystko działo się w Anchorage na Alasce zimą 1966 roku. W Radiu Paranormalium prezentujemy pełną treść raportu opublikowanego przez serwis UFOevidence.org

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

W sierpniu 1984 r. pani Danuta wyszła na spacer ze swym dwuletnim synkiem. Kiedy dziecko siedziało w piaskownicy, kobieta spostrzegła kierujący się w ich stronę dziwny obiekt w kształcie odwróconej miski, o metalicznym odcieniu. Kiedy przerażona kobieta skryła się z dzieckiem pod drzewo, UFO zbliżyło się do nich na odległość kilkunastu metrów, zmieniając barwę. Pani Danuta poczuła chłodny powiew, odnosząc wrażenie, że obiekt będzie podchodził do lądowania...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Była ciepła noc z 29 na 30 września. Radio zapowiadało nadejście fali przymrozków, więc pan Władysław S. wraz z dwunastoletnim synem chcąc nie chcąc, wybrali się na nocne ogałacanie drzew jabłoni na swej działce ogrodniczej z owoców, by nie zniszczyły ich mrozy. Działkę taką posiadali u podnóża Górki Czerniakowskiej w pobliżu ulicy Wolickiej. Owoców jak się okazało było więcej niż myśleli, zanim więc pozanosili je wszystkie do drewnianej altany, nastała godzina 1:30...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Czyli najsłynniejsze włoskie CE-III. 24 kwietnia 1950 roku, w miejscu o nazwie Abbiate Guazzone (region Varese), które leży nieco na wschód od Jeziora Maggiore w północnych Włoszech, 42-letni pracownik Bruno Facchini stał się bohaterem naprawdę wstrząsającego zdarzenia, które w tamtym czasie odbiło się szerokim echem zarówno we włoskiej prasie codziennej jak i w ichniejszym "Przeglądzie Aeronautycznym"

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

13 sierpnia 1970 roku około godziny 22:30 starszy oficer duńskiej policji Evald Maruup jechał samochodem patrolowym do swojego domu w Knud drogą krajową łączącą miejscowości Kabdrup i Flestrup, niedaleko granicy z Niemcami, gdy nagle przydarzył mu się coś nietypowego...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)

Zagadkowe zdarzenie z udziałem radzieckich polarników rzuca być może nowe światło na zagadkę tego, co stało się w styczniu 1959 r. na Przełęczy Diatłowa, gdzie zaginęła grupa 9 studentów. Szeroko zakrojona akcja poszukiwawcza natrafiła na ich ciała sugerujące, że zdarzyło się tam coś nie do końca wyjaśnionego. Z powodu dziwnych obrażeń, jak i rzekomych śladów radioaktywności, ich sprawę na wiele lat utajniono. Jedna z hipotez mówiła, że ich śmierć spowodowały widziane tamtej nocy ogniste kule. Co ciekawe, prawdopodobnie jeden ze studentów uwiecznił jedną z nich przed śmiercią swoim aparatem...

(rozwiń opis)

(zwiń opis)